Agnieszka Osiecka - Warszawa, róg ul. Francuskiej i ul. Obrońców

Zdjęcia zrobione z samochodu. 

(zdjęcia własne)

Zdarzało mi się widywać ją na Saskiej Kępie a nawet jechać tym samym autobusem. O Agnieszce Osieckiej powiedziano już prawie wszystko, więc przytoczę tylko kilka ciekawostek. Mieszkanka Zakopanego i Warszawskiej Saskiej Kępy ("to był maj pachniała ...). Oprócz tysięcy piosenek i wierszy znanych każdemu Polakowi w 1972 r. stała się autorką słynnego hasła reklamowego "Coca Cola - to jest to !". Miała trzech mężów. Najbardziej znany to Daniel Passent ale nie mniej słynny był jej wcześniejszy małżonek Wojciech Frykowski - dziadek Agnieszki Frykowskiej (Frytki) znanej z programu Big Brother. Frykowski został zamordowany wraz z narzeczoną Romana Polańskiego przez Charlesa Mansona  w domu wynajmowanym przez Polańskiego w Kalifornii. Inni słynni mężczyźni jej życia to Marek Hłasko i Jeremi Przybora. Autorka m.in tekstu do "Ballady o pancernych" z filmu "Czterej pancerni i pies".

24.03.2014

Najstarsza chata góralska -TEA - Zakopane, Bulwary Słowackiego 39

Najstarsza

 chata góralska

TEA - 1879  

Miejsce: Dolina Bystrej.

Podobno chatę zbudował góral Jan Gnybus. Pochodził z Jaworzyny Spiskiej. Ile w tym prawdy ? Któż to teraz wie. W każdym razie ciekawe informacje są tutaj:

Link: informacje o TEA 

(zdjęcia własne)

O tym potoku to szczera prawda podobno utopiła się w nim córka budowniczego domu. 

11.03.2014

Sokrat Starynkiewicz - Warszawa, pl. Starynkiewicza 7/9

     (Zdjęcia własne)

Miejski System Informacji

Sokrat Starynkiewicz

(1820 1902)

inżynier, generał rosyjski

jako prezydent Warszawy (1875 -1892)

przyczynił się do uporządkowania miasta:

przeprowadzenie kanalizacji i wodociągów

wybrukowanie ulic, wprowadzenie konnych tramwajów.

Taki napis jest umieszczony na tablicy. Nie wyjaśnia ona dlaczego generał rosyjski został prezydentem Warszawy. Było to tak. W 1861 roku na rozkaz namiestnika Królestwa Polskiego dowodził akcją pacyfikacyjną przeciwko zbuntowanym chłopom kilku gmin na Lubelszczyźnie. W Odeskim Okręgu Wojennym kierował kancelarią generała-gubernatora Pawła Kotzebue, awansował do rangi generała-majora. Następnie został przeniesiony do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, w którym min. nadzorował moskiewskimi więzieniami. W latach 1868 - 1871 był gubernatorem w Chersoniu. Po przejściu na emeryturę zarządzał majątkami księcia Demidow San-Donato w guberni kijowskiej. W 1875 r. na wniosek generała-gubernatora warszawskiego Pawła Kotzebue został mianowany dziewiętnastym prezydentem Warszawy (a dokładnie na stanowisku „pełniącego obowiązki prezydenta”, prezydentem nie został nigdy). Jest uważany za jednego z najbardziej zasłużonych prezydentów miasta. Podobno cieszył się uznaniem już współczesnych. Zmarł w Warszawie, pochowany został zgodnie ze swoim życzeniem na cmentarzu prawosławnym na Woli. Podobno w jego pogrzebie wzięło udział około 100 tys. mieszkańców Warszawy. W tym czasie Warszawa liczyła niecałe pół miliona mieszkańców.

Starynkiewicz był urzędnikiem carskim, który w przeciwieństwie do innych carskich włodarzy Warszawy wybrał metodę marchewki a Warszawę reformował na chwałę Rosji. Nie mówił po polsku, chociaż go rozumiał. W rozmowach z Polakami używał języka rosyjskiego lub francuskiego.

6.03.2014

Paryż (Place Charles-de-Gaule - Francja)

(Zdjęcia własne)

Aux morts pour la France

lors de la guerre d'Algerie et

des combat de Tunisie et du Maro 

1952 - 1962

"Zmarłym dla Francji 

w czasie wojny algierskiej 

w walce ...

1952 1962"

28.02.2014

Al. Jerozolimskie 105 (Śródmieście)

(Zdjęcie własne).

Miejski System Informacji

Aleje Jerozolimskie
Dawna droga narolna dóbr Kałęczyna

od 1774 r. prowadziła od rogatek Jerozolimskich

do osady Nowa Jerozolima (założonej przez A. Sułkowskiego

dla ludności żydowskiej) i była wówczas nazywana

drogą Jerozolimską, a następnie ulicą Jerozolimską,

od początku XIX w., gdy przeprowadzono jej bieg do Wisły,

nazywała się Aleją Jerozolimską i tak też w 1919 r.

Taki napis widnieje na kamienicy w Al. Jerozolimskich 105 w Warszawie w jakże uroczym otoczeniu wentylatorów klimatyzacji. Estetyka w sam raz dla głównej ulicy Warszawy.

(Zdjęcie własne).

W różnych okresach ulica nazywała się: „Droga Jerozolimska”, „Ulica Jerozolimska”, „Bahnhofstarsse”  (Dworcowa)  a  na  różnych  swoich  odcinkach również  „Aleja 3 maja”, „Reichstraasse” (Rzeszy), „Ostlandstarsse” (Ziem wschodnich) i „Aleja Sikorskiego”. 

Nazwa ulicy pochodzi ona od istniejącego w XVIII wieku na zachód od obecnego pl. Zawiszy osiedla żydowskiego "Nowa Jerozolima", założonego na terenie jurydyki Bożydar-Kałęczyn należącej do Augusta Sułkowskiego. Osiedle zostało zburzone w 1776 r. przez mieszkańców, którzy obawiali się konkurencji "zagranicznej". Ulicę ostatecznie wytyczono w latach 1823 - 1824. W 1845 r. przy skrzyżowaniu z Marszałkowską wybudowano dworzec wiedeński według projektu Henryka Markoniego, który wyglądał tak. 

W latach 1904–1913 wybudowano wiadukt prowadzący do mostu im. Ks. Józefa Poniatowskiego. W latach 1921 - 1932 wybudowano pod powierzchnią ulicy tunele kolei średnicowej. W czasie drugiej wojny światowej większość zabudowy ulicy została zniszczona a po wojnie postanowiono odbudować Warszawę nie odwołując się do przedwojennego charakteru miasta. Wystarczy spojrzeć na Pałac Kultury i nauki imienia Stalina. Mało kto wie, że przed II wojną światową architekt J. Nagórski zaprojektował i zaprezentował w prezydentowi Ignacemu Mościckiemu i prezydentowi miasta Stefanowi Starzyńskiemu projekt dwustumetrowego wieżowca (w stylu art deco) o nazwie „Wieża Niepodległości” (z nadajnikiem radiowym na szczycie) bardzo podobny do powojennego Pałacu Kultury i Nauki. Przeznaczono dla niego miejsce na dzisiejszym rondzie Waszyngtona.

24.02.2014